Ik heb een burn-out door werkdruk. Is mijn werkgever aansprakelijk?
Rechtswijs Je zit thuis met een burn-out. De werkdruk was te hoog, je hebt het aangegeven, en er is niets mee gedaan. Nu kun je niet meer werken. De vraag is: kan je werkgever aansprakelijk zijn voor de schade?
Het korte antwoord: ja, dat kan. Maar het is niet eenvoudig. Bij fysieke beroepsziekten is het verband tussen werk en ziekte vaak duidelijk. Bij een burn-out is dat lastiger. Je moet aantonen dat de werkdruk structureel te hoog was, dat je werkgever dat wist of had moeten weten, en dat hij onvoldoende heeft gedaan om het te voorkomen.
De zorgplicht van je werkgever
Je werkgever heeft een wettelijke zorgplicht Art. 7:658 BW. Hij moet maatregelen nemen die redelijkerwijs nodig zijn om te voorkomen dat je schade lijdt door je werk. Bij psychische klachten betekent dit: de werkdruk bewaken, signalen serieus nemen, en ingrijpen als het misgaat.
De bewijslast is omgekeerd. Niet jij moet bewijzen dat je werkgever nalatig was, maar je werkgever moet bewijzen dat hij voldoende heeft gedaan. Kan hij dat niet, dan is hij aansprakelijk voor de schade. Dit is een belangrijk voordeel, maar je moet wel eerst aantonen dat je ziek bent geworden door je werk. Dat is bij psychische klachten het lastige deel.
Daarnaast geldt de norm van goed werkgeverschap Art. 7:611 BW. Als je werkgever signalen van overbelasting negeert, niet reageert op klachten over werkdruk, of je onder druk zet om door te gaan terwijl je al klachten hebt, kan dat een schending van die norm zijn.
Hoe toon je het verband aan?
Dit is het moeilijkste deel bij een burn-out claim. Je moet aannemelijk maken dat er een verband is tussen je werk en je ziekte. Rechters kijken naar het totaalplaatje.
Bewijs dat helpt: e-mails of berichten waarin je klaagt over werkdruk, verzoeken om hulp of extra personeel die zijn afgewezen, een overzicht van je overuren, verslagen van de bedrijfsarts of je huisarts waarin werkdruk als factor wordt genoemd, verklaringen van collega’s, en de risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) van je werkgever.
Bewijs dat tegen je werkt: als je nooit hebt aangegeven dat de werkdruk te hoog was, als je ook privéproblemen had die bijdroegen, of als je werkgever kan laten zien dat hij wel maatregelen heeft genomen.
Het is niet nodig om te bewijzen dat het werk de enige oorzaak was. Het is voldoende als het werk een wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan je burn-out.
Hoe dit in de praktijk uitpakt
Cijfers uit de Rechtswijs-database
Het percentage van 54% klinkt misschien niet overweldigend, maar bedenk dat dit alle werkgeversaansprakelijkheidszaken omvat, niet alleen burn-out. Bij goed gedocumenteerde gevallen waar de werknemer signalen heeft afgegeven en de werkgever niet heeft gereageerd, liggen de kansen beter.
Je rechten tijdens je burn-out
Los van de aansprakelijkheidsvraag heb je gewoon je reguliere rechten als zieke werknemer. Je werkgever moet je loon doorbetalen Art. 7:629 BW: minimaal 70% gedurende twee jaar. En hij mag je niet ontslaan Art. 7:670 BW. De aard van je ziekte maakt daarbij niet uit. Een burn-out is een ziekte, net als een gebroken been.
Dit geldt ook als je werkgever vindt dat het “je eigen schuld” is, of dat het “geen echte ziekte” is. Dat is niet aan hem. De bedrijfsarts beoordeelt of je ziek bent, en bij een burn-out is het antwoord ja.
Wat je nu moet doen
Meld je ziek en ga naar de bedrijfsarts. Leg alles vast: e-mails over werkdruk, overuren, momenten waarop je hulp hebt gevraagd. Ga naar je huisarts en vraag een verwijzing naar een psycholoog als dat nodig is. Bewaar verklaringen van je behandelaars over het verband tussen werkdruk en je klachten.
Als je schadevergoeding wilt claimen, overweeg een gespecialiseerde letselschadeadvocaat. Veel werken op basis van no cure, no pay. De verjaringstermijn is vijf jaar na de dag waarop je bekend werd met de schade.
En onthoud: het feit dat je een burn-out hebt, verandert niets aan je rechten op loon en ontslagbescherming. Die staan los van de aansprakelijkheidsvraag.
Samenvatting
- Een burn-out door werkdruk kan een beroepsziekte zijn waarvoor je werkgever aansprakelijk is
- De bewijslast is omgekeerd: je werkgever moet bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan
- Het verband aantonen is bij psychische klachten lastiger dan bij fysieke klachten
- Bewaar alles: e-mails over werkdruk, overuren, verklaringen van artsen
- Je hebt gewoon recht op loondoorbetaling (70%, twee jaar) en ontslagbescherming
- Overweeg een letselschadeadvocaat (vaak no cure, no pay)
Veelgestelde vragen
Is een burn-out een beroepsziekte?
Dat kan. Als de burn-out is veroorzaakt door structurele werkdruk en je werkgever te weinig heeft gedaan om dat te voorkomen, kan het als beroepsziekte worden gezien.
Hoe bewijs ik dat mijn burn-out door het werk komt?
Bewaar e-mails over werkdruk, overuren, verzoeken om hulp die zijn genegeerd. Vraag verklaringen van je huisarts of psycholoog. Een RI&E (risico-inventarisatie) van je werkgever kan ook helpen.
Hoeveel schadevergoeding kan ik krijgen bij een burn-out?
Dat hangt af van de ernst en de gevolgen: inkomensverlies, medische kosten, en smartengeld. Bij langdurige arbeidsongeschiktheid kan het om tienduizenden euro's gaan.
Kan ik ontslagen worden als ik een burn-out heb?
Nee. Een burn-out is een ziekte. Het opzegverbod geldt. Je werkgever mag je de eerste twee jaar niet ontslaan.
Moet ik een advocaat inschakelen?
Bij een schadeclaim is het verstandig. Veel letselschadeadvocaten werken op basis van no cure no pay. Voor loondoorbetaling en re-integratie kun je vaak zelf actie ondernemen.
Wat als mijn werkgever zegt dat het mijn eigen schuld is?
De bewijslast ligt bij je werkgever. Hij moet aantonen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan. Alleen bij opzet of bewuste roekeloosheid van jou is hij niet aansprakelijk.
Wil je weten wat dit voor jouw situatie betekent?
Stel je vraag aan Rechtswijs en krijg een onderbouwd antwoord op basis van jouw specifieke situatie, met bronverwijzingen.
Stel je vraag gratis