Ik wil mijn medisch dossier inzien maar het ziekenhuis weigert

Je hebt als patient altijd het recht om je eigen medisch dossier in te zien. Dat recht staat in de wet Art. 7:456 BW. Het maakt niet uit of het gaat om uitslagen van bloedonderzoek, operatieverslagen, brieven tussen artsen of aantekeningen van een consult. Alles wat in je dossier staat, mag je bekijken. Een ziekenhuis mag dit niet weigeren omdat het “confronterend” zou zijn of omdat je er “niets aan hebt”. Toch gebeurt het. Soms krijg je te horen dat het dossier nog niet klaar is. Soms wordt je van het kastje naar de muur gestuurd. En soms zegt het ziekenhuis ronduit nee.

In dit artikel lees je precies wat je rechten zijn, welke termijnen gelden en wat je stap voor stap kunt doen als een ziekenhuis weigert mee te werken.

Wat staat er in je medisch dossier?

Elke zorgverlener is wettelijk verplicht om een dossier bij te houden over jouw behandeling Art. 7:454 BW. Dit heet de dossierplicht. In je medisch dossier staat alles wat relevant is voor je behandeling. Denk aan diagnoses, uitslagen van onderzoeken, medicijnen die je hebt gekregen, verslagen van operaties, verwijsbrieven en aantekeningen van gesprekken met je arts.

Er is een belangrijk onderscheid. Het officiele dossier is van jou. Daar heb je volledig recht op. Maar persoonlijke werkaantekeningen die een arts alleen voor zichzelf maakt om gedachten te ordenen, vallen hier buiten. Die hoeft de arts niet te delen.

Je dossier moet minimaal twintig jaar worden bewaard na de laatste wijziging. Dat betekent dat je ook na lange tijd nog kunt terugvallen op je medische gegevens. Als een zorgverlener je dossier eerder vernietigt, is dat in strijd met de wet.

Je recht op inzage: de WGBO en de AVG

Je recht op inzage in je medisch dossier komt uit twee wetten. De eerste is de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst, de WGBO. Artikel 7:456 BW bepaalt dat de zorgverlener je op verzoek inzage moet geven in je volledige dossier Art. 7:456 BW. Je mag alles zien: uitslagen, verslagen, brieven, foto’s en aantekeningen. Als handgeschreven teksten onleesbaar zijn, heb je recht op een getypte versie.

De tweede wet is de Algemene verordening gegevensbescherming, de AVG. Artikel 15 AVG geeft je het recht om te weten welke persoonsgegevens een organisatie van je verwerkt en om daar een kopie van te ontvangen Art. 15 AVG. Dit recht geldt voor alle organisaties, dus ook voor ziekenhuizen. Op grond van de AVG mag je naast inzage ook een volledige kopie opvragen van je dossier.

Het verschil tussen de twee wetten is in de praktijk klein. De WGBO richt zich specifiek op de zorgrelatie en geeft je inzagerecht bij je behandelaar. De AVG is breder en geeft je bovendien het recht op een gratis kopie. Samen geven ze je een stevig fundament.

Er is slechts een uitzondering. De zorgverlener mag informatie afschermen als het delen ervan de privacy van iemand anders ernstig zou schaden Art. 7:457 BW. Denk aan vertrouwelijke informatie over een familielid die in jouw dossier is opgenomen. Dit komt zelden voor en geldt nooit als reden om het hele dossier te weigeren.

Hoe vraag je inzage of een kopie op?

De procedure is eenvoudig, maar het is belangrijk dat je het goed doet. Een schriftelijk verzoek is sterker dan een mondeling verzoek, omdat je dan bewijs hebt.

Stuur een brief of e-mail naar de administratie of de privacyfunctionaris van het ziekenhuis. Vermeld je volledige naam, geboortedatum en patientnummer. Geef aan dat je op grond van de WGBO en de AVG inzage wilt in je volledige medisch dossier en dat je een kopie wilt ontvangen. Geef ook aan of je de gegevens op papier of digitaal wilt. Bewaar altijd een kopie van je verzoek en het verzendbewijs.

Het ziekenhuis moet binnen een maand reageren op je verzoek Art. 12 AVG. Bij een ingewikkelde aanvraag, bijvoorbeeld als het om een groot dossier gaat of als meerdere afdelingen betrokken zijn, mag deze termijn worden verlengd tot maximaal drie maanden. Het ziekenhuis moet je daar dan wel tijdig over informeren.

De eerste kopie van je dossier is altijd gratis. Dat staat in de AVG. Alleen als je herhaaldelijk om dezelfde kopieen vraagt, mag het ziekenhuis een redelijke vergoeding vragen. Een ziekenhuis dat kosten in rekening brengt voor je eerste kopie, handelt in strijd met de wet.

Wat als het ziekenhuis weigert?

Als het ziekenhuis niet reageert of je verzoek afwijst, sta je niet machteloos. Er zijn concrete stappen die je kunt zetten.

Stap 1: stuur een herinnering. Verwijs naar je eerdere verzoek, de wettelijke termijn van een maand en je recht op grond van artikel 7:456 BW en artikel 15 AVG. Geef het ziekenhuis een uiterlijke termijn van twee weken om alsnog te reageren.

Stap 2: dien een klacht in bij het ziekenhuis. Elk ziekenhuis heeft een klachtenfunctionaris. Deze is verplicht om je klacht in behandeling te nemen en te bemiddelen. Dit is laagdrempelig en kost je niets. De klachtenfunctionaris kan vaak al zorgen dat het dossier alsnog wordt verstrekt.

Stap 3: schakel de Autoriteit Persoonsgegevens in. Als het ziekenhuis ook na je klacht niet meewerkt, kun je een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) Art. 77 AVG. De AP houdt toezicht op de naleving van de AVG en kan het ziekenhuis een aanwijzing of boete geven. Je kunt ook een klacht indienen bij het tuchtcollege als je vindt dat de arts zijn beroepsnormen heeft geschonden.

Stap 4: schakel een advocaat in. In het uiterste geval kun je via de rechter afdwingen dat het ziekenhuis je dossier verstrekt. Dit is een laatste redmiddel, maar de wet is helder in jouw voordeel. Je komt mogelijk in aanmerking voor gesubsidieerde rechtsbijstand.

Wat zeggen de cijfers?

Een tandarts weigerde jarenlang om rontgenfoto’s aan een patient te geven. De patient diende een tuchtklacht in. Het tuchtcollege oordeelde dat de tandarts in strijd handelde met het inzagerecht en gaf hem een waarschuwing. De patient kreeg alsnog alle foto’s.

In een andere zaak weigerde een bedrijfsarts om een werknemer zijn volledige dossier te laten inzien. De werknemer had het dossier nodig om een geschil met zijn werkgever over arbeidsongeschiktheid te onderbouwen. De tuchtrechter oordeelde dat de bedrijfsarts zijn plicht had geschonden. Het dossier werd alsnog verstrekt.

Bij een ziekenhuis vroeg een patient om inzage na een operatie die niet goed was verlopen. Het ziekenhuis reageerde niet binnen de wettelijke termijn. Na een klacht bij de klachtenfunctionaris en een melding bij de Autoriteit Persoonsgegevens kreeg de patient binnen twee weken het volledige dossier.

Dossier van een overleden familielid. Na een overlijden kun je onder bepaalde voorwaarden het medisch dossier van een naaste inzien Art. 7:458 BW. Dit kan als de overledene hiervoor toestemming heeft gegeven, als je een zwaarwegend belang hebt (bijvoorbeeld een vermoeden van een medische fout), of als het nodig is om de wil van de overledene uit te voeren. De zorgverlener beoordeelt per geval of inzage wordt toegestaan.

Dossier van je minderjarige kind. Als ouder met gezag heb je recht op inzage in het dossier van je kind tot zestien jaar. Vanaf twaalf jaar moet het kind ook zelf toestemming geven. Vanaf zestien jaar beslist het kind zelf over inzage.

Correctie en aanvulling. Als je fouten ontdekt in je dossier, zoals een verkeerde geboortedatum of een onjuiste allergie, heb je het recht om correctie te vragen. Als je het niet eens bent met een medisch oordeel, kun je vragen om jouw eigen verklaring aan het dossier toe te voegen. De arts mag een medisch oordeel niet verwijderen, maar jouw aanvulling moet erbij worden gevoegd.

Samenvatting

• Je hebt als patient altijd recht op inzage in je volledige medisch dossier
• Dit recht komt uit twee wetten: de WGBO en de AVG
• De enige uitzondering is als de privacy van een ander ernstig wordt geschaad
• Het ziekenhuis moet binnen een maand reageren op je verzoek
• De eerste kopie van je dossier is altijd gratis
• Bij weigering kun je klagen bij de klachtenfunctionaris, de Autoriteit Persoonsgegevens of het tuchtcollege