Art. 4 WIA

Het beroep van een (ex-)werkgever tegen de toekenning van een WIA-uitkering aan een (ex-)werknemer is ongegrond. De rechtbank bevestigt dat een urenbeperking van 5 uur per dag gerechtvaardigd is op grond van een psychische aandoening met slaapproblemen en vermoeidheid, waarvoor voldoende medische onderbouwing is gegeven. Activiteiten na de datum van toekenning zijn niet relevant.

De rechtbank oordeelt dat het beroep ongegrond is omdat de mate van arbeidsongeschiktheid van 52,91% terecht is vastgesteld op basis van een zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling. De uitkering blijft in stand.

De rechtbank oordeelt dat een werknemer met hartfalen en meerdere klachten niet duurzaam arbeidsongeschikt is, omdat er concrete en individuele behandelmogelijkheden zijn die redelijkerwijs tot verbetering leiden. Daarom is het beroep ongegrond.

Het UWV had terecht de WIA-uitkering beëindigd omdat de eiser minder dan 35% arbeidsongeschikt was. De rechtbank bevestigt dat de medische beoordeling voldoende was en geen aanleiding bestond voor extra beperkingen of een preventieve urenbeperking.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond: de eiseres is 100% maar niet duurzaam arbeidsongeschikt, omdat er nog sprake is van een redelijke verwachting op verbetering van de belastbaarheid. Ze heeft recht op een proceskostenvergoeding en griffierechtvergoeding.

Het UWV heeft de duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid van een (ex-)werkneemster onvoldoende beoordeeld en gemotiveerd. De rechtbank vernietigt het besluit wegens onzorgvuldige voorbereiding en onvoldoende motivering. Het UWV moet binnen zes weken een nieuw besluit nemen. De werkgever ontvangt vergoeding van griffierecht en proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de weigering van een Wajong-uitkering terecht was, omdat het ontbreken van arbeidsvermogen van de appellante op de dag van de aanvraag niet als duurzaam werd aangemerkt. Er was voldoende grond voor het Uwv om te concluderen dat haar situatie nog zou kunnen verbeteren door behandeling.

Een jonge persoon met ernstig nierfalen werd afgewezen voor een Wajong-uitkering omdat het ontbreken van arbeidsvermogen niet als duurzaam werd beschouwd. De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat er nog mogelijkheden zijn tot verbetering van belastbaarheid en functioneren via behandeling, waaronder een niertransplantatie, wat de duurzaamheid uitsluit.

De rechtbank oordeelt dat de medische beoordeling door de verzekeringsartsen voldoende zorgvuldig was en dat de werkzaamheden die zijn geduid geschikt zijn voor de vastgestelde beperkingen. Omdat de arbeidsongeschiktheid onder de 35%-drempel ligt, is de weigering van de WIA-uitkering terecht. Het beroep is daarom ongegrond.

De rechtbank oordeelt dat het Uwv terecht heeft beslist dat de eiseres per 12 september 2022 volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt was en dat haar mate van arbeidsongeschiktheid per 10 november 2023 op 53,74% is vastgesteld. De beroepen worden afgewezen.

De rechtbank verklaart het beroep gegrond vanwege een motiveringsgebrek in het oorspronkelijke besluit, maar laat de rechtsgevolgen van het besluit in stand omdat het UWV de medische en arbeidskundige beoordeling correct heeft uitgevoerd. De eiseres krijgt geen WIA-uitkering, maar wel vergoeding voor griffierecht en proceskosten.

Een burger met chronische ziekte en psychische klachten werd geweigerd een WIA-uitkering vanwege onvoldoende arbeidsongeschiktheid. De rechtbank oordeelde dat de medische en arbeidskundige beoordeling juist was en geen aanleiding bestond voor een deskundige. De functies waren geschikt en het ziekteverzuim was niet excessief. Het beroep is ongegrond.