Art. 66 Wet BIG

De klacht van burgers tegen anonieme artsen wegens ondersteuning van een vertrouwelijke brief over een euthanasie is niet-ontvankelijk omdat de namen van de artsen niet kunnen worden vastgesteld, ondanks pogingen van het tuchtcollege. Het College van procureurs-generaal weigerde informatie te verstrekken uit vertrouwelijkheidsgronden.

Een vrouw klaagt tegen een GZ-psycholoog over een verklaring die over haar ex-partner is opgesteld, terwijl zij zelf geen patiënt is. Het tuchtcollege oordeelt dat de vrouw niet-ontvankelijk is in haar klacht omdat ze niet aantoont rechtstreeks belanghebbende te zijn en niet reageert op verzoeken om toelichting. De klacht wordt daarom niet inhoudelijk behandeld.

Een huisarts klaagde tegen een tuchtuitspraak waarbij haar een waarschuwing was opgelegd vanwege onzorgvuldig handelen. Na een herzieningsverzoek wegens het niet horen van een getuige, oordeelde het college dat de huisarts zelf had moeten zorgen voor het verschijnen van de getuige ter zitting. Omdat de huisarts dit niet heeft gedaan, werd de oorspronkelijke beslissing gehandhaafd en het beroep verworpen.

Een huisarts klaagde tegen een tuchtuitspraak waarbij haar een waarschuwing was opgelegd vanwege onzorgvuldig handelen. Na een herzieningsverzoek wegens het niet horen van een getuige, oordeelde het college dat de huisarts zelf had moeten zorgen voor het verschijnen van de getuige ter zitting. Omdat de huisarts dit niet heeft gedaan, werd de oorspronkelijke beslissing gehandhaafd en het beroep verworpen.

Een patiënt klaagde bij het tuchtcollege over een psychiater omdat hij zich onheus bejegend voelde tijdens een gesprek met een derde aanwezig, terwijl hij vertrouwelijkheid eiste. Het college oordeelde dat de klacht niet-ontvankelijk is omdat de patiënt de datum van het incident niet kon specificeren, waardoor de psychiater zich niet adequaat kon verdedigen. De patiënt had de datum kunnen achterhalen via zijn medisch dossier, maar had dit nagelaten.

Een huisarts kreeg een waarschuwing opgelegd door het tuchtcollege na een klacht van een patiënte. De huisarts diende een herzieningsverzoek in omdat een getuige niet was gehoord, wat door het Centraal Tuchtcollege werd toegewezen. Bij de nieuwe zitting verscheen de huisarts niet en had ze geen getuige meegebracht, terwijl de patiënte wel een getuige had. Het college oordeelde dat de huisarts zelf verantwoordelijk was voor het laten horen van de getuige en handhaafde de oorspronkelijke beslissing.

Een huisarts kreeg een waarschuwing opgelegd door het tuchtcollege na een klacht van een patiënte. De huisarts diende een herzieningsverzoek in omdat een getuige niet was gehoord, wat door het Centraal Tuchtcollege werd toegewezen. Bij de nieuwe zitting verscheen de huisarts niet en had ze geen getuige meegebracht, terwijl de patiënte wel een getuige had. Het college oordeelde dat de huisarts zelf verantwoordelijk was voor het laten horen van de getuige en handhaafde de oorspronkelijke beslissing.

Een militair klaagt een bedrijfsarts aan die als inspecteur bij de Inspectie Militaire Gezondheidszorg werkte, omdat hij een vertrouwelijk rapport over zijn medisch dossier zou hebben doorgestuurd. De klager verwijt de arts schending van het beroepsgeheim en het verspreiden van valse medische informatie. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht niet-ontvankelijk omdat de arts niet als behandelend arts bij de klager betrokken was en zijn handelen als inspecteur niet in voldoende verband staat met de individuele gezondheidszorg.

Een militair klaagt een bedrijfsarts aan die als inspecteur bij de Inspectie Militaire Gezondheidszorg werkte, omdat hij een vertrouwelijk rapport over zijn medisch dossier zou hebben doorgestuurd. De klager verwijt de arts schending van het beroepsgeheim en het verspreiden van valse medische informatie. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht niet-ontvankelijk omdat de arts niet als behandelend arts bij de klager betrokken was en zijn handelen als inspecteur niet in voldoende verband staat met de individuele gezondheidszorg.

Een moeder klaagde over de behandeling van haar meerderjarige dochter door een GZ-psycholoog. Het tuchtcollege oordeelde dat de moeder niet bevoegd was om namens haar dochter een klacht in te dienen, aangezien de dochter als meerderjarige zelfstandig handelingsbekwaam is. De dochter had de klacht aanvankelijk medeondertekend, maar trok dit later in en verklaarde dat ze de behandeling wilde voortzetten. Het college verklaarde de moeder daarom niet-ontvankelijk in haar klacht.

Een patiënt klaagde tegen een arts over de ontvangen zorg, maar de klacht bleek onvoldoende onderbouwd en niet navolgbaar. Het Regionaal Tuchtcollege gaf de patiënt de kans om de klacht aan te vullen, maar dit gebeurde niet binnen de gestelde termijn. Het Centraal Tuchtcollege bevestigde de beslissing om de klager niet-ontvankelijk te verklaren en verwierp het ingestelde beroep.

Een echtpaar klaagt een arts-assistent gynaecologie aan omdat zij onzorgvuldig zou hebben gehandeld tijdens de bevalling van hun dochter, die levenloos ter wereld kwam. Het college stelt vast dat uit het dossier niet blijkt dat de aangeklaagde arts betrokken was bij de behandeling en dat de klagers niet duidelijk hebben gemaakt welke rol de arts had. Hierdoor kan de arts zich niet voldoende verdedigen. Het college verklaart de klacht daarom kennelijk niet-ontvankelijk.