Art. 6:19 Awb

Een werknemer heeft geen procesbelang bij een beroep tegen een besluit waarbij haar voormalige werkgever niet langer gekoppeld is aan haar ziekmelding, omdat ze ziekengeld heeft ontvangen en geen actueel belang heeft. Het beroep is daarom niet-ontvankelijk. Het verzoek tot schadevergoeding wordt afgewezen omdat schade onaannemelijk is.

De rechtbank wees het beroep van een student af die ontevreden was over het vastgestelde maandbedrag voor terugbetaling van een studielening. Het besluit is gebaseerd op het toetsingsinkomen, en de wetgever heeft geen rekening gehouden met andere schulden of het besteedbaar inkomen. Het evenredigheidsbeginsel en de hardheidsclausule zijn niet van toepassing. De student had de verantwoordelijkheid om zich op de hoogte te stellen van de voorwaarden.

Een burger die een tweedehands voertuig uit een andere EU-lidstaat heeft aangeschaft en in Nederland heeft laten registreren, kan na jaren worden nageheven met bpm. Hoewel de Belastingdienst een verlaagde aanslag buiten de rechter heeft verlaagd, wordt de naheffing niet automatisch ongegrond verklaard. Het oordeel van de Hoge Raad bevestigt dat het systeem van naheffing geen fiscale discriminatie vormt, en dat een administratieve fout geen recht geeft op volledige vergoeding van proceskosten. De burger krijgt echter vergoeding van het griffierecht en een gedeeltelijke vergoeding voor rechtsbijstand uit de bezwaarfase.

De rechtbank oordeelt dat de intrekking van de AIO-aanvulling van een eiseres die geen rechtmatig verblijf heeft, wettelijk toegestaan is. De eiseres valt buiten de kring van rechthebbenden op bijstand volgens de Participatiewet en de Koppelingswet. Het beroep is ongegrond, omdat de wetgever rekening heeft gehouden met bijzondere gevallen en er geen sprake is van strijd met het EVRM of de Terugkeerrichtlijn.

De rechtbank oordeelt dat de intrekking van de AIO-aanvulling van een eiseres die geen rechtmatig verblijf heeft, wettelijk toegestaan is. De eiseres valt buiten de kring van rechthebbenden op bijstand volgens de Participatiewet en de Koppelingswet. Het beroep is ongegrond, omdat de wetgever rekening heeft gehouden met bijzondere gevallen en er geen sprake is van strijd met het EVRM of de Terugkeerrichtlijn.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond omdat de referteperiode voor het dagloon strikt vastligt in de wet en geen afwijking mogelijk is, ook niet bij een loonsverhoging na de einddatum van de periode. De uitkering is voldoende voor het levensonderhoud, dus geen onevenredig gevolg.

Een zelfstandige die bedrijfskapitaal in de vorm van een geldlening ontving, werd door de gemeente teruggesproken nadat hij zijn betalingsverplichtingen niet nakwam. Omdat het oorspronkelijke besluit geen belangenafweging bevatte, werd het vernietigd. Het college nam een nader besluit waarin het een redelijke afweging maakte en het resterende bedrag uit coulance kwijt scheldt. De Raad houdt dit nader besluit in stand, waardoor de zelfstandige het volledige bedrag niet hoeft terug te betalen.

Een mantelzorger die samenwoont met een ex-vriendin met een zorgbehoefte, wint zijn beroep tegen de gemeente omdat hij voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de zorgbehoefte de basis vormt voor de gezamenlijke huishouding. Het college moet nader onderzoek doen als het de zorgbehoefte betwist. Het besluit wordt vernietigd en de gemeente moet een nieuw besluit nemen.

Het beroep is niet-ontvankelijk omdat het college alsnog tegemoetkwam aan de bezwaren van de eiseres. De rechtbank veroordeelt het college tot vergoeding van de proceskosten van de eiseres, inclusief advocaatsfees en griffierecht.

Het WIA-dagloon moet worden berekend op basis van alle inkomsten uit de referteperiode, ongeacht de duur of passendheid van de werkzaamheden. Afwijking van deze regels is niet toegestaan, ook niet bij volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid. De proceskostenvergoeding moet worden verhoogd wegens het bijwonen van de zitting.

Het Uwv heeft terecht het WIA-dagloon vastgesteld op € 131,77, omdat inkomsten uit zelfstandig werk geen sv-loon zijn en daarom buiten beschouwing blijven, ook al zijn ze gebruikt voor de verlaging van de WW-uitkering. De rechtsvraag over onevenredigheid wordt afgewezen.

Het WIA-dagloon moet worden berekend op basis van alle inkomsten uit de referteperiode, ongeacht de duur of passendheid van de werkzaamheden. Afwijking van deze regels is niet toegestaan, ook niet bij volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid. De proceskostenvergoeding moet worden verhoogd wegens het bijwonen van de zitting.