Art. 7:625 BW

De werkgever is veroordeeld tot betaling van achterstallig loon, rente en verhoging, en tot verstrekking van ontbrekende loonstroken binnen 14 dagen, met een dwangsom van €100 per dag tot maximaal €2.500. De rechter verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

De werkgever is veroordeeld tot betaling van achterstallig loon, rente en verhoging, en tot verstrekking van ontbrekende loonstroken binnen 14 dagen, met een dwangsom van €100 per dag tot maximaal €2.500. De rechter verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

De werknemer is niet ontvankelijk voor aanzegvergoeding vanwege vertraging in het indienen van het verzoek. Verder worden de verzoeken tot uitbetaling van vakantie- en overuren, vakantiegeld en wettelijke verhoging afgewezen vanwege ontoereikende onderbouwing en feitelijke afspraak. De proceskosten komen ten laste van de werknemer.

De werkgever is verplicht tot loondoorbetaling van 95% van het maandloon gedurende de eerste 52 weken van ziekte, inschakeling van een bedrijfsarts binnen zeven dagen en ziekmelding bij het UWV, met dwangsom indien niet nagekomen. De vorderingen tegen andere partijen worden afgewezen wegens gebrek aan spoedeisend belang of inhoudelijke beoordeling.

De vaststellingsovereenkomst tussen de bestuurder en de stichting is ongeldig vanwege onbevoegde vertegenwoordiging door de Raad van Toezicht. Desondanks moet de stichting achterstallig loon en IZZ-premies betalen voor december 2023 tot februari 2024. De wettelijke verhoging wordt gematigd tot 10%. De stichting is veroordeeld in proceskosten, terwijl de decharge aan de bestuurder geldig is en daarmee voor recht verklaard.

De arbeidsovereenkomst is niet beëindigd door opheffing van het bedrijf, maar is door overgang van onderneming automatisch overgegaan op het nieuwe bedrijf. De werknemer heeft recht op loondoorbetaling en loonstroken, en de werkgever moet de kosten dragen.

De arbeidsovereenkomst wordt ontbonden wegens ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever, die de wettelijke bedenktermijn probeerde te omzeilen door twee vaststellingsovereenkomsten tegelijkertijd aan te bieden. De werkgever moet de transitievergoeding en een billijke vergoeding van €25.000,- betalen. De werknemer mag zijn verzoek intrekken binnen 10 dagen.

Een concurrentie- en relatiebeding in een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd is ongeldig omdat de schriftelijke motivering onvoldoende is. De werkgever moest concreet aantonen welke zwaarwegende bedrijfsbelangen het beding rechtvaardigen, maar deed dat niet. De werknemer wint dus de zaak en krijgt loon en vakantiegeld plus rente en verhoging.

De werkgever is veroordeeld tot betaling van achterstallig loon, vakantietoeslag, niet-genoten vakantie-uren, gefixeerde schadevergoeding en transitievergoeding na ontslag op staande voet wegens niet-betaling van loon. De rechter erkent de dringende reden en toont verstek. Reeds verrichte betaling wordt in mindering gebracht. Proceskosten gaan ten laste van de werkgever.

De werknemer is te laat met het indienen van een verzoekschrift tegen een proeftijdontslag, waardoor de vervaltermijn is overschreden. Het gerechtshof bevestigt dat het ontslag rechtsgeldig was, ondanks gebruik van de groepsnaam 'TNP Groep'. Wedertewerkstelling en loonvergoeding worden afgewezen, evenals schadevergoeding wegens schending van goed werkgeverschap.

De rechter beslist dat de werkgever verplicht is om achterstallig loon, wettelijke verhoging en rente te betalen, loonspecificaties te verstrekken en buitengerechtelijke kosten te vergoeden, omdat het arbeidsverband niet rechtsgeldig is beëindigd. De uitspraak is uitvoerbaar bij voorraad.

De rechtbank bevestigt dat de curator in een faillissement verplicht is om wettelijke rente en wettelijke verhoging over loon dat als boedelschuld is aangemerkt, te betalen. De verhoging heeft voorrang, de rente niet. De curator moet werknemers uit eigen beweging informeren over hun rechten.