Art. 7:465 BW

De klacht van een kleinzoon tegen een verpleegkundig specialist wegens vermeende zorgtekorten, gebrek aan communicatie en schending van het beroepsgeheim is kennelijk ongegrond. Het college bevestigt de geldigheid van de machtigingen en oordeelt dat de verpleegkundige voldoet aan de professionele normen. Alle klachtonderdelen worden afgewezen.

De klacht van een vader tegen zijn huisarts wegens onvoldoende informatie, medische zorg zonder toestemming en geblokkeerde dossiervoorziening is ongegrond. De huisarts handelde conform de KNMG-richtlijn, omdat de behandelingen niet-ingrijpend waren en de kinderen tijdelijk verborgen waren vanwege huiselijk geweld. Digitale toegang was beperkt door het systeem, maar alternatieve inzage via telefoon of afschrift werd geboden. De huisarts heeft adequaat gereageerd op de klacht.

De klacht van ouders tegen een psychiater wegens onzorgvuldig handelen en foutieve diagnose na de suïcide van hun dochter tijdens opname is kennelijk ongegrond. Het Regionaal Tuchtcollege beoordeelt dat de psychiater volledig conform de richtlijn en beroepsnormen heeft gehandeld, met adequate diagnostiek, planning van vervolgzorg en betrokkenheid van het behandelteam.

Het gerechtshof oordeelt dat broers en zussen zich moeten onthouden van acties die de terugkeer van hun dementerende moeder naar Nederland belemmeren, mits zij daartoe medisch in staat is en dat wil. De volmacht aan een zus blijft geldig, maar geeft geen recht om de moeder tegen haar wil te verplaatsen. De zorgverlening moet gebaseerd zijn op de wil en gezondheidstoestand van de patiënt.

De rechtbank wijst de verzoeken van de gecertificeerde instelling af wegens onvoldoende onderbouwing en onjuiste wettelijke grondslag, maar houdt de zaak aan voor verdere beoordeling door de Raad voor de Kinderbescherming. Het verzoek wordt hergeïnterpreteerd als een verzoek op basis van art. 1:265g BW. De zaak wordt opgeschort tot 1 september 2026 voor rapportage.

Een zoon klaagt tegen een specialist ouderengeneeskunde over de behandeling van zijn moeder met dementie in een verpleeghuis. De klacht gaat over vermeende te zware sedatie, nalatigheid bij voeding en insuline, en onvriendelijke communicatie. Het tuchtcollege oordeelt dat de arts binnen de beroepsnormen heeft gehandeld en verklaart de klacht ongegrond.

De rechtbank geeft een zorgmachtiging onder de Wvggz toe voor een patiënt met schizofrenie die weigert een staaroperatie, omdat het doel van de zorg uitgaat over het herstel van de fysieke gezondheid en richt op psychisch herstel en maatschappelijke integratie. De Wgbo is hier niet van toepassing omdat het primaire doel niet alleen fysiek is.

Een patiënte klaagt bij het tuchtcollege over een psychiater vanwege een gedwongen opname, het informeren van haar moeder tegen haar zin en het toedienen van een dubbele dosis medicatie. Het college oordeelt dat de psychiater heeft gehandeld in overeenstemming met de wet en de gemaakte afspraken, en verklaart de klacht kennelijk ongegrond. Een deel van de klacht over gevolgen van de opname wordt niet-ontvankelijk verklaard omdat dit niet onder de tuchtrechtelijke bevoegdheid valt.

De rechtbank weigert een schadevergoeding aan een cliënt met dementie die beweerde onrechtmatig vastgehouden te zijn. De zorgaanbieder heeft de wet in acht genomen door pas een rechterlijke machtiging aan te vragen toen het verzet consistent was. De cliënt had geen actief verzet getoond en de zorgverlening was passend.

De kantonrechter benoemt een professionele mentor in plaats van een familielid vanwege een verstoorde relatie tussen de kinderen van de betrokkene, om besluiteloosheid in medische noodsituaties te voorkomen. De keuze is gebaseerd op het belang van de betrokkene, niet op tekortschieten van een familielid.

De tweelingzus en zwager van een overleden patiënt klaagden een specialist ouderengeneeskunde aan voor het beëindigen van het leven van de patiënt en het niet verstrekken van informatie. Het college oordeelde dat de klagers niet de wil van de patiënt vertegenwoordigden omdat de echtgenoot en zoon niet achter de klacht stonden, en dat de arts zorgvuldig heeft gehandeld door informatie alleen aan de echtgenoot te geven. Het beroep van de klagers wordt daarom verworpen.

Een broer en zus klaagden hun huisarts omdat deze geen palliatieve sedatie had ingezet bij hun overleden broer en hen hier niet over had geïnformeerd. Het tuchtcollege oordeelde dat de klagers niet-ontvankelijk zijn voor het verwijt over de behandeling, omdat er twijfel bestaat over of zij de wil van de patiënt vertegenwoordigen, en dat het verwijt over het niet informeren ongegrond is omdat de huisarts de aangewezen contactpersoon voldoende had geïnformeerd.