Art. 71a WAO

De rechtbank oordeelt dat een zorginstelling onvoldoende heeft onderzocht of er passende werkzaamheden op taakniveau waren binnen haar organisatie voor een zieke werknemer. Daarom is de loonsanctie van het UWV gerechtvaardigd. Het beroep is ongegrond.

Een werkgever die een zieke werknemer via een vaststellingsovereenkomst afscheidt, kan geen compensatie ontvangen voor de betaalde transitievergoeding als de werknemer op het moment van beëindiging niet langer ziek was. De ziekteperiodes mogen niet samengevoegd worden als er meer dan vier weken tussen zitten.

De rechtbank stelt dat een werkgever recht heeft op compensatie van een betaalde transitievergoeding, zelfs als de werknemer structureel overwerk heeft verricht. De berekening moet gebaseerd zijn op de werkelijke gemiddelde arbeidsduur en overwerkvergoeding voorafgaand aan de arbeidsongeschiktheid, niet op de periode tijdens ziekte.

De rechtbank oordeelde dat de compensatie voor een transitievergoeding onjuist was berekend omdat het bruto loon niet gebaseerd moest zijn op een vaste arbeidsduur of een periode met lagere overwerkvergoeding tijdens ziekte. De werknemer had structureel overwerk verricht voorafgaand aan zijn arbeidsongeschiktheid, wat een wisselende arbeidsduur impliceert. Daarom moest de gemiddelde arbeidsduur en overwerkvergoeding worden berekend over de periode voorafgaand aan de ziekte.

De rechtbank stelt dat bij een wisselende arbeidsduur, veroorzaakt door structureel overwerk, de compensatie voor een transitievergoeding moet worden berekend op basis van de gemiddelde arbeidsduur en overwerkvergoeding vóór de ziekteperiode, niet tijdens ziekte. De UWV had dit onjuist berekend.

De rechtbank beslist dat een werkgever recht heeft op een volledige vergoeding van de betaalde transitievergoeding, omdat de berekening foutief was door gebruikmaking van een vaste arbeidsduur terwijl er sprake was van structureel overwerk. De vergoeding moet gebaseerd zijn op het gemiddelde aantal gewerkte uren en feitelijke overwerkvergoeding in de periode voorafgaand aan arbeidsongeschiktheid.

De werkgever heeft recht op compensatie voor een betaalde transitievergoeding, ook als het opzegverbod wegens ziekte eindigde voordat de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren (Wnra) inwerking trad. De hoogte van de vergoeding mag niet hoger zijn dan wat verschuldigd zou zijn op de dag na het verstrijken van het tweejaarstermijn, maar het feit dat de wetgeving later is gewijzigd, sluit geen recht op compensatie uit.

Een werkgever heeft geen recht op compensatie van een transitievergoeding bij vroegtijdige beëindiging van een arbeidsovereenkomst nadat een werknemer langdurig arbeidsongeschikt is geworden, als het opzegverbod van twee jaar nog niet is verlopen. De wet biedt geen ruimte voor afwijking of uitleg die dit zou toestaan.

De werkgever leverde onvoldoende actuele en complete informatie over de medische situatie van een zieke werknemer, waardoor het Uwv niet kon beoordelen of voldoende re-integratie-inspanningen waren verricht. Daarom was de loonsanctie terecht niet bekort.

Een werkgever heeft recht op compensatie van een betaalde transitievergoeding, ook als het reguliere opzegverbod wegens ziekte vóór 1 juli 2015 eindigde, mits de arbeidsovereenkomst pas later – na die datum – wordt beëindigd vanwege een loonsanctie. De maximeringsbepaling in artikel 7:673e BW moet worden geïnterpreteerd in het licht van het doel van de wetgeving: voorkomen van misbruik door slapende dienstverbanden.

Een werkgever die een transitievergoeding betaalde aan een langdurig arbeidsongeschikte werknemer na een opzegverbod dat vóór 1 juli 2015 eindigde, heeft recht op compensatie door het Uwv, mits de werkelijke beëindiging van de arbeidsovereenkomst na die datum plaatsvond. De maximeringsbepaling in artikel 7:673e tweede lid geldt niet als een absolute uitsluitingsvoorwaarde.

De werkgever heeft recht op compensatie voor een betaalde transitievergoeding bij ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid, ook als het opzegverbod eindigde vóór 1 juli 2015, mits de beëindiging van het dienstverband na die datum plaatsvond. De compensatie mag niet hoger zijn dan het bedrag dat zou zijn verschuldigd op de dag na het verstrijken van het tweejaarstermijn.