Art. 47 Advocatenwet

Een burger probeert een tuchtrechter te wraken op grond van vermeende partijdigheid door een ontvangstbevestiging met dubbele opties voor besluitvorming. De wrakingskamer oordeelt dat dit geen voldoende grond is voor wraking, omdat zaken ook na een schriftelijke aankondiging op zitting kunnen worden behandeld. Het verzoek wordt daarom kennelijk ongegrond afgewezen.

Een burger die een tuchtrechtelijke klacht heeft ingediend, probeert de tuchtrechters te wraken vanwege vermeende belangenverstrengeling en afwijzing van zijn verzoek tot aanhouding. De wrakingskamer verklaart het verzoek kennelijk ongegrond omdat de gronden niet leiden tot een objectief fundamenteel twijfel over de onpartijdigheid van de tuchtrechters.

De wrakingskamer verklaart drie wrakingsverzoeken kennelijk niet-ontvankelijk of ongegrond omdat ze te laat zijn ingediend en gebaseerd op misbruik van het wrakingsrecht. De burger had de tuchtrechters moeten wraakken zodra hij daarvoor aanleiding had, niet pas na afloop van zittingen of ontvangst van verweerschriften.

Het wrakingsverzoek van een burger tegen een tuchtrechter is kennelijk niet-ontvankelijk omdat het te laat werd ingediend, ondanks dat de gronden al bekend waren sinds januari 2026. De procedure gaat verder, en een volgend wrakingsverzoek wordt niet meer behandeld.

Een burger die een tuchtrechter wil wraken op grond van beperkte behandeltijd en geweigerde stukken, krijgt geen steun. De wrakingskamer constateert dat de beslissingen gebaseerd waren op het procesreglement en geen aanwijzingen zijn voor partijdigheid. Het verzoek wordt kennelijk ongegrond afgewezen.

Een wrakingsverzoek tegen tuchtrechters is kennelijk ongegrond omdat de weigering om bepaalde feiten tijdens de zitting op te nemen, een processuele keuze was en geen grond geeft voor een gerechtvaardigde twijfel aan hun onpartijdigheid. De zaak wordt hervat in de oorspronkelijke stand.

Een verzoek tot wraking van een tuchtrechter is ongegrond verklaard omdat de beslissing over aanvullende stukken een legitieme procesbeslissing was en geen aanwijzing gaf voor partijdigheid. Ook werd misbruik van het wrakingsrecht vastgesteld, waardoor een volgend verzoek niet wordt overwogen.

Een burger die een tuchtrechtelijke klacht heeft ingediend, verzoekt de tuchtrechters te wraken vanwege vermeende partijdigheid. De wrakingskamer oordeelt dat het verzoek kennelijk ongegrond is, omdat alleen algemene kritiek op het tuchtsysteem geen voldoende grond vormt voor wraking. De zaak wordt hervat in de oorspronkelijke stand.

De wrakingskamer verklaart de verzoeken tot wraking van tuchtrechter mr. Mok gegrond, omdat hij zowel eerder een tuchtklacht heeft ingediend tegen de verzoekster als nu als advocaat optreedt tegen haar cliënte. Deze combinatie van historische en actuele conflicten leidt tot een objectief gerechtvaardigde vrees voor partijdigheid. De zaken moeten daarom worden behandeld zonder hem.

Een burger die tuchtrechtelijke klachten heeft ingediend, probeert tuchtrechters te wraken vanwege vermeende ongelijke behandeling en partijdigheid bij het beoordelen van stukkenindieningen. De wrakingskamer acht de beslissingen gerechtvaardigd en afwijst de verzoeken, omdat ze gebaseerd zijn op het procesreglement en geen blijk geven van vooringenomenheid. Bovendien constateert de kamer misbruik van het wrakingsrecht en sluit een volgend verzoek af.

Een burger die een tuchtrechter wil wraken wegens betrokkenheid bij een eerdere ongunstige beslissing, krijgt geen wraking toegewezen als de reden slechts bestaat uit oneensheid met een alsnog onherroepelijke uitspraak. De schijn van partijdigheid is niet voldoende zonder concrete aanwijzingen voor vooringenomenheid.

Een burger die een verzetprocedure voert tegen een tuchtrechter, stelt dat de voorzitter onpartijdig is door gebrek aan gelegenheid om pleitaantekeningen voor te lezen, slechthoorheid en een kort, gehaast proces. De wrakingskamer oordeelt dat er geen objectief gerechtvaardigde vrees voor vooringenomenheid is en verklaart het wrakingsverzoek kennelijk ongegrond.