Art. 7 ZW

Het UWV heeft terecht een ZW-uitkering teruggevorderd omdat geen sprake was van een wettelijk dienstverband. De eiseres kon geen objectieve bewijzen leveren van werkzaamheden of loon. Hoewel het beroep ongegrond is, krijgt de eiseres €500 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Het UWV heeft terecht de ZW- en WIA-uitkeringen van een burger teruggevorderd omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking. De burger kon het tegendeel niet aantonen met objectieve bewijzen. De beroepen zijn ongegrond, maar de burger krijgt €500 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Het Uwv mag het ZW-dagloon laten bij de oorspronkelijke vaststelling, ook als het WW-dagloon is verhoogd op basis van een nabetaling na de referteperiode. Dit komt doordat de verhoging van het WW-dagloon berust op het vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel, niet op een juiste berekening. Daarom hoeft het ZW-dagloon niet te worden aangepast.

Het Uwv mag het ZW-dagloon laten bij de oorspronkelijke vaststelling, ook als het WW-dagloon is verhoogd op basis van een nabetaling na de referteperiode. Dit komt doordat de verhoging van het WW-dagloon berust op het vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel, niet op een juiste berekening. Daarom hoeft het ZW-dagloon niet te worden aangepast.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de uitkeringen van een burger moeten worden ingetrokken en teruggevorderd, omdat hij geen werknemer in de zin van de werknemersverzekeringen was. Hij had een belangrijke rol binnen de vennootschap en kon zijn eigen dienstbetrekking bepalen, waardoor geen gezagsverhouding bestond.

De rechtbank oordeelt dat het Uwv terecht geweigerd heeft om een ZW-uitkering toe te kennen omdat de eiseres op de dag van de ziekmelding niet verzekerd was. De eerder ingediende datum was ondubbelzinnig en er was geen aanleiding tot herziening. Een hoorzitting was niet verplicht omdat de eiseres niet had gereageerd op het verzoek daarvoor.

Een burger heeft WW- en ZW-uitkering ontvangen, maar deze worden ingetrokken en teruggevorderd omdat het Uwv concludeert dat er geen echte dienstbetrekking bestond. De burger kon geen verifieerbaar bewijs leveren van werkelijke werkzaamheden of loonbetalingen.

Een werknemer die na beëindiging van zijn WW-uitkering niet meer werkt, is niet verzekerd voor de Ziektewet (ZW) op het moment van ziekmelding, zelfs niet bij nawerking van vier weken. De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de afwijzing van ZW-uitkering terecht is, omdat de ziekmelding buiten de geldende periode van verzekering viel.

Het Uwv had terecht de WW- en ZW-uitkering van een burger ingetrokken omdat geen sprake was van een echte privaatrechtelijke dienstbetrekking. De burger kon zijn bewijs niet aannemelijk maken met objectieve en verifieerbare gegevens. Er was geen dringende reden om af te zien van de intrekking. Wel kreeg de burger schadevergoeding van €500,- wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Het Uwv heeft terecht de WW- en ZW-uitkering van een burger ingetrokken en teruggevorderd omdat er geen echte privaatrechtelijke dienstbetrekking was. Geen vooringenomenheid of schending van het recht op privéleven is aangetoond. De burger kon geen objectieve bewijzen leveren voor een werkelijk dienstverband. De uitspraak bevestigt de besluiten van het Uwv.

Het Uwv heeft terecht geweigerd de WW-uitkering uit te betalen van een werknemer die op staande voet is ontslagen wegens grensoverschrijdend gedrag. De rechtbank bevestigt dat de werkloosheid verwijtbaar is en dat het Uwv terecht handelde bij het nemen van besluiten over uitkeringen, terugvordering en afwijzing van aanvragen. Het Uwv heeft 50% van de terugvordering kwijtgescholden vanwege eigen rol in de vertraging.

De werkgever (ERD) is verantwoordelijk voor de Ziektewetuitkering van een voormalige werknemer die ziek werd na het einde van haar dienstbetrekking, zonder dat zij een aanvraag had gedaan voor WW-uitkering. De rechtbank bevestigt dat de werknemer niet als 'werknemer' in de zin van artikel 7, onderdeel b, van de ZW mag worden beschouwd, omdat daarvoor een aanvraag voor WW-uitkering nodig is. Daarom is de rechtsgrond voor de ZW-uitkering artikel 29, tweede lid, onderdeel b, en dus valt de last terug op de ERD.